Rehydratie met oral rehydration salt bij gastro-enteritis.

Upload 2 juni 2011.

Let op!

Deze CAT is verouderd. Het is daarom mogelijk dat de conclusie en aanbeveling niet langer up-to-date zijn. 

Help mee met het up-to-date houden van de CAT’s!

Algemene Gegevens

AuteursEsther Spijkerman

Autorisators
Nog geen autorisators.

Stap 1: Ask

Deze vraag is (nog) niet gepubliceerd door de auteur.
Log in als jij de auteur bent en deze vraag wilt bewerken of publiceren.

Stap 2: Acquire

Deze zoekstrategie is (nog) niet gepubliceerd door de auteur.
Log in als jij de auteur bent en deze zoekstrategie wilt bewerken of publiceren.

Stap 3: Appraise

De Methodologie

De SR is volgens de Cochrane-methodiek uitgevoerd. De zoekactie, selectie van studies en kwaliteitsbeoordeling zijn adequaat en zijn door twee onafhankelijke onderzoekers uitgevoerd. De heterogeniteit wordt uitgelegd en de oorspronkelijke studies worden helder samengevat.

De Resultaten

Harteling et al.[1] hebben 17 studies geïncludeerd met een totaal van 1811 patiëntjes.
Wanneer ORS wordt toegediend is er iets meer kans dat rehydratie mislukt (risicoverschil 4%, 95% betrouwbaarheidsinterval 1 tot 7). De Number Needed to Treat is 25. Dit houdt in dat als 25 patiëntjes met ORS worden behandeld, rehydratie bij 1 patiëntje mislukt. Daarentegen laat het bewijs zien dat er een kans op een paralytische ileus is bij orale rehydratie (1 op de 33 patiënten), maar dat dit niet optreedt wanneer de ORS met een lage osmolariteit wordt gebruikt (WHO solution).
Gebaseerd op de resultaten van 6 studies blijkt dat bij intraveneuze therapie een kans op flebitis (ontsteking van de vaten) bestaat. Uit 6 studies (n=526) blijkt eenduidig een kortere opnameduur bij een behandeling met ORS (gemiddeld verschil -1.20 dagen, 95 % betrouwbaarheidsinterval -2.38 tot -0.02 dagen).

Stap 4: Apply

De Conclusie

Uit de SR komen verschillende kleine statistisch significante voordelen naar voren voor beide behandelopties, deze worden als nauwelijks klinisch relevant beoordeeld door de auteurs. Verder zijn ze voorzichtig doordat de onderliggende studies matig van methodologische kwaliteit zijn.
Desalniettemin geven wij het volgende advies: orale rehydratie is de eerste keus in de behandeling van kinderen met milde tot matige uitdroging. Intraveneuze therapie dient gestart te worden als de orale behandeling faalt.
De voorkeur gaat uit naar ORS met een lage osmolariteit, zoals gedefinieerd door de World Health Organisation². Toevoeging van suiker of siroop om de smaak te veranderen, verandert de osmolariteit en wordt afgeraden.

Checklist
Nog niet beoordeeld.

De Aanbeveling

• Bij milde tot matige dehydratie als gevolg van gastro-enteritis wordt als eerste keuze aangeraden om te rehydreren met Oral Rehydration Salt (ORS). Wanneer dit faalt, dient men te starten met intraveneuze rehydratie.
• Niveau van evidence: A1

Checklist
Nog niet beoordeeld.

Stap 5: Assess

De Aanbeveling

De resultaten van deze CAT hebben niet geleid tot een andere voorkeur of behandelwijze.

Checklist
Nog niet beoordeeld.

Bronvermelding

    1. Hartling L, Bellemare S, Wiebe N, et al. ‘Oral versus intravenous rehydration for treating dehydration due to gastroenteritis in children (Review)’. Cochrane Database of Systematic Reviews 2006, issue 3 Art.No: CD004390. DOI:10. 1002/14651858. CD004390.pub2. 2. World health Organisation, ‘Oral Rehydration Salts: WHO/FCH/CAH/06.1’, 2006, www.who.int/child-adolescenthealth/. Geraadpleegd 2 juni 2010