Duur van bedrust na diepe liesklierdissectie.

Upload 1 november 2015.

Inhoud

Basisgegevens

Auteurs

  • redactie

Autorisators
Nog geen autorisators.

Stap 1: Ask

Klinisch Scenario

Wondcomplicaties komen frequent voor bij patiënten die melanomen hebben en een liesklierdissectie hebben ondergaan. Het zoeken naar bewijs naar de risicofactoren is onsamenhangend en schaars. Deze studie evalueert de cijfers die bekend zijn over bedrust als één van de risicofactoren voor wondcomplicaties bij patienten die een liesklierresectie ondergaan in een gespecialiseerd ziekenhuis.

PICO

  • P: Patiënten die een diepe liesklierdissectie ondergaan
  • I: Snelle mobilisatie postoperatief
  • C: Postoperatieve bedrust
  • O: Wondcomplicaties

De Vraag

Stap 2: Acquire

Tabel van Terminologie

Niet ingevuld.

Zoekacties

Search: PubMed en CINAHL Zoektermen: Bedrest AND melanoma, early mobilization AND melanoma, groin dissection AND bedrest, ilio- inguinal lymph node dissection AND bedrest. Zonder ‘limitations’. Resultaten: 2 retrospectieve studies [1,2]

Geïncludeerde Studies

    1. Stuiver MM, Westerduin E, ter Meulen S, et al. Surgical wound complications after groin dissection in melanoma patients - a historical cohort study and risk factor analysis. Eur J Surg Oncol 2014 Oct;40(10):12. 2. Wevers KP, Poos HP, van Ginkel RJ, et al. Early mobilization after ilio-inguinal lymph node dissection for melanoma does not increase the wound complication rate. Eur J Surg Oncol 2013 Feb;39(2):185-190. 3. Ter Meulen S. Drie jaar Liesklierzorgpad melanomen in het Antonie van Leeuwenhoek / Nederlands Kanker Instituut. 2014. Deze powerpoint-presentatie is te vinden via google > zoek op ‘Drie jaar zorgpad lieskliertoilet’

    Stap 3: Appraise

    De Methodologie

    In de retrospectieve cohort studie van Stuiver et al. [1]
    zijn in de periode van 2003-2013 bij 138 patiënten
    in totaal 145 diepe liesklierdissectie uitgevoerd, bij 7 patiënten beiderzijds, i.v.m. melanoom. In deze
    studie zijn de complicaties en de risicofactoren onderzocht bij diepe liesklierdissectie. In 72% van de
    gevallen trad er een complicatie op, bestaande uit: 45% wondinfectie, 37% seroomvorming en 26%
    huidlap problemen. Als risicofactoren zijn gevonden: leeftijd, BMI, diabetes mellitus, bedrust, roken,
    hart en/of longproblematiek. Aantal dagen bedrust varieerde van 0 tot 7 dagen postoperatief, maar er
    werd geen significant verschil gevonden tussen de groep met complicaties en de groep patiënten zonder
    complicaties en het aantal dagen bedrust (p-waarde 0.78). Leeftijd werd als enige significante risicofactor
    voor wondcomplicaties aangetoond.
    De tweede retrospectieve cohort studie onderzocht het effect van de voorgeschreven bedrust op
    wondcomplicaties. [2]
    In de periode van 1989-2011 zijn er bij 204 patiënten een diepe liesklierdissectie
    uitgevoerd in verband met een melanoom. Bij 48.5% deed zich een complicatie voor, bestaande uit:
    wondinfectie (N=59), seroomvorming (N=39), wondnecrose (N=29). De patiënten zijn onderverdeeld in
    3 groepen met wisselende duur van bedrust en met of zonder splint: groep A - 10 dagen bedrust, met
    splint (N=64), groep B - 10 dagen bedrust, zonder splint (N=89) en groep C- 5 dagen bedrust (N=51).
    Multivariabele analyse laat zien dat in groep B significant meer wondcomplicaties (57.3%) voordeden
    in vergelijking met groep A (40.6%) en C (43.1%) (p=0.013). Wondinfecties kwamen het meest voor in
    groep C (31.4%) echter dit was niet significant verschillend met groep A (20.3%) en groep B (24.7%).
    Seroomvorming kwam het meest voor in groep B (21.3%), gevolgd door groep A (18.8%) en het minst in
    groep C (15.7%), echter geen significant verschil. Wel werd er een significant verschil tussen de groepen
    gevonden m.b.t. wondnecrose. Deze kwam het meest voor in groep B (23.6 %) en was minder in groep A
    (9.4%) en het laagste in groep C (3.9%). Als risicofactoren werden gevonden leeftijd >55 jaar voor één of meer wondcomplicaties, BMI >25 voor wondinfectie en diabetes mellitus voor
    seroomvorming. Verder was de opname duur in groep C significant korter dan in groep A en B (7 dagen
    versus 14.5 en 13 dagen). In de beide artikelen komt niet duidelijk naar voren dat vroegtijdige mobilisatie
    zorgt voor minder wondcomplicaties. Stuiver et al. [1]
    beschrijft kort iets over de bedrust maar niet specifiek
    wat voor invloed dit heeft op de wondcomplicaties. Er wordt niet vergeleken wat er gebeurt t.o.v. de
    complicaties bij 7 dagen of 0 dagen bedrust postoperatief. Het onderzoek van Wevers et al.² laat duidelijk
    zien dat de groep van bedrust zonder splint het meeste complicaties oploopt. De groep met splint is nu
    niet meer van toepassing omdat de splint niet meer wordt toegepast in de praktijk. Tegenwoordig zijn de
    elektrische ziekenhuisbedden voorzien van een Linido-stand die deze functie overneemt. Wevers et al.
    geeft als advies om een nieuwe studie over 3 dagen bedrust te ontwikkelen en eventueel het protocol aan
    te passen.

    Stap 5: Assess

    Toepassing in de Praktijk

    In het UMCG is een klein onderzoek gedaan naar de verschillen tussen 5 dagen en 3 dagen bedrust na een diepe liesklierdissectie. Hier blijken weinig tot geen verschillen uit te komen t.o.v. de wondcomplicaties. Er zijn in andere centra zorgpaden ontwikkeld die de patiënten op dag 1 na de operatie laten mobiliseren. De uitkomsten tot nu toe lijken gunstig omdat er niet meer wondinfecties ontstaan. De opnameduur is aanzienlijk korter. Het onderzoek is dus nog in volle gang. Wel is aan te bevelen om het afschaffen van de bedrust op te nemen in een nieuw onderzoek om de mogelijke complicaties goed te monitoren. Door het vroegtijdig mobiliseren wordt de kans op longembolieën en trombose aanzienlijk verminderd. Ook de kans op decubitus en een delier bij de kwetsbare, oudere patiënt hopen we op deze manier te verminderen. Dit zorgt voor een kortere opname duur, minder kosten en snellere doorstroom van patiënten.