Het verbinden van een externe fixateur.

Upload 1 februari 2010.
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print
0 stemmen

Let op!

Deze CAT is verouderd. Het is daarom mogelijk dat de conclusie en aanbeveling niet langer up-to-date zijn. 

Help mee met het up-to-date houden van de CAT’s!

Algemene Gegevens

Auteurs

  • redactie werkzaam bij omni cura ACADEMY

Autorisators
Nog geen autorisators.

Stap 1: Ask

Auteurs: redactie ( omni cura ACADEMY)
Autorisators: Nog geen autorisators.

Klinisch Scenario

Je werkt op een gemengde afdeling traumatologie orthopedie. Veelvuldig verpleeg je patiënten met
externe fixateuren. Op dit moment verpleeg je een patiënt met externe fixateur in de pols. Je merkt
dat jij en je collega’s de verzorging van de fixateur verschillend doen. Jij bent gewend om de fixateur
te verzorgen met chloorhexidine gazen, je ene collega doet dat met NaCl gazen en wat peroxide en
weer een ander doet er gewoon een droog gaasje omheen. Je bent bang dat vooral bij de laatste
manier meer infecties optreden rondom de insteekopeningen. De patiënt raakt hier eigenlijk wel
van in de war. Je belooft de patiënt uit te zoeken welke manier het beste is.
Beoordeling
Nog niet beoordeeld.

PICO

P:Patiënt met een externe fixateur
I:Chloorhexidine gazen
C:Droog verbinden
O:Infectie
Beoordeling
Nog niet beoordeeld.

Vraag

Beoordeling
Nog niet beoordeeld.

Stap 2: Acquire

Search: Trip database, EBM guidelines, Cochrane library, Cinahl en Pubmed gezocht naar randomized controlled trials (RCT) naar de verzorging van een externe fixateur bij een pols fractuur. Zoektermen: pin site care, external bone fixator, external wrist fixator, pin site,dry, chlorhexidine. Resultaten: Via de Cochrane Library is er één systematic review [1], waarin één artikel [2] voldeed aan de vraag. Hetzelfde artikel werd ook via Pub Med gevonden.

Stap 3: Appraise

Methodologie

De validiteit van de gevonden RCT [2] is redelijk goed te noemen. Er werd adequaat gerandomiseerd, ook werd de allocation concealment beschreven. Blindering voor patiënten en behandelaars is vrijwel onmogelijk, maar dit zou wel kunnen voor de effectbeoordelaar. In deze studie was dat niet gedaan, want de behandelaar was ook de effectbeoordelaar.
In dit onderzoek werden 120 patiënten met een instabiele distale radiusfractuur met dislocatie gerandomiseerd voor drie verschillende behandelingsgroepen nl.: wekelijks droog verbinden zonder penverzorging, dagelijks penverzorging met NaCl en peroxide (Hydrogen Peroxide) en behandeling met chloorhexidine geïmpregneerde gazen (Biopatch) rond de insteekopening van de pennen door de arts. De externe fixateuren werden tijdens het onderzoek op zes verschillende onderdelen geëvalueerd: ontsteking van de huis, cellulitis, drainage, klinisch of radiografisch bewijs van
penloslating, indicatie voor antibiotica en het voortijdig verwijderen van de externe fixateur i.v.m. infectie. Echter er wordt geen definitie van infectie gegeven, behalve het voorschrijven van antibiotica. Volgens de onderzoekers verschillen de groepen at baseline voor wat betreft open procedures, maar niet voor leeftijd. Open procedures kwamen vaker voor in de Hydrogen Peroxide en de Biopatch groep. Resultaten kunnen hierdoor worden vertekend. Er was in het onderzoek een
follow-up periode van minimaal zes maanden, en alle patiënten werden gezien totdat de externe fixateur verwijderd werd.

Samenvatting Resultaten

Het aantal pencomplicaties bleek niet significant te verschillen tussen de verschillende behandelingsgroepen (Biopatch groep: 19%; Hydrogen Peroxide: 33%; en Droog verband: 18%). De belangrijkste pencomplicaties waren erytheem (24/120), cellulitis (21/120) en drainage (19/120) en waren vaak niet ernstig. In totaal 12 patiënten hadden infectie en dienden met orale antibiotica behandeld te worden, waarvan 9 in de Hydrogen Peroxide groep zaten. De rest had geen behandeling nodig. Het hogere aantal infecties bij gebruik van Hydrogen Peroxide kan veroorzaakt worden dat in deze groep meer open procedures gedaan zijn en deze patiënten daardoor een hoger infectierisico hadden.
De leeftijd van de patiënten en de daarbij behorende comorbiditeit kan volgens de onderzoekers significant gerelateerd worden aan pencomplicaties. Zo hebben patiënten met pencomplicaties een gemiddelde leeftijd van 64 jaar en patiënten zonder pencomplicaties een gemiddelde leeftijd van 51 jaar (p = 0.04).

Stap 4: Apply

Conclusie

Er is onvoldoende bewijs om aan te geven welke penverzorging het beste is. Aan de hand van dit onderzoek lijkt geconcludeerd te kunnen worden dat droog verbinden geen verhoogd risico geeft op pencomplicaties tov de Biopatch methode. Het onderzoek is goed toepasbaar bij onze patiëntencategorie.

Aanbeveling

• In afwachting van aanvullende toekomstige wetenschappelijke onderbouwing kan een externe fixateur droog verbonden worden.
• Niveau van evidence: B

Stap 5: Assess

Toepassing in de Praktijk

Ondanks een aantal tekortkomingen van de beschreven studie kan besloten worden om de pennen droog te verbinden tot er meer duidelijkheid is over en onderzoek is gedaan naar de verschillende verzorgingsstrategieën.

Bronvermelding

    1. Lethaby A, Temple J, Santy J. Pin site care for preventing infections associated with external bone fixators and pins. Cochrane Database of Systematic Reviews 2008, Issue 4. 2. Egol KA, Paksima N, Puopolo S, et al. Treatment of External Fixation Pins About the Wrist: A Prospective, Randomized Trial. The journal of bone and joint surgery. 2006;88:349-54.

    Hulp nodig?

    Op zoek naar een EBP-expert om te helpen met het formuleren van een goede vraag? Vraag om advies bij”Kennis Netwerk Evidence-Based Practice” op LinkedIn!

    Zelf meer leren?

    E-learning

    Heb je nog niet eerder een klinische onzekerheid omgezet in een goede (beantwoordbare) onderzoeksvraag? Volg dan onze e-learning ‘EBP Stap 1: Vragen’.
    Met behulp van video’s, oefeningen én een eindopdracht met feedback van onze docent leer je een goede vraag te stellen die in de databank direct gebruikt kan worden!

    Webinar PICO Perfectie

    Van een Klinisch Scenario naar een Beantwoordbare Vraag, dat kan niet zo moelijk zijn toch? Helaas, was dat maar waar. Het maken van een PICO is soms best lastig, vooral als de klinische onzekerheid net niet past binnen het domein ‘therapie’. In dit webinar bespreken we de opbouw van de PICO, de verschillende domeinen (PICO+) en kijken we naar het allermoeilijkste onderdeel: de O.

    Hulp nodig?

    Op zoek naar een EBP-expert om te helpen met het maken van een goede zoekstrategie? Vraag om advies bij”Kennis Netwerk Evidence-Based Practice” op LinkedIn!

    Zelf meer leren?

    E-learning

    Heb je nog niet eerder een zoekstrategie gebouwd? Volg dan onze e-learning ‘EBP Stap 2: Zoeken – de basis’, ‘EBP Stap 2: Zoeken in PubMed’ of ‘EBP Stap 2: Zoeken in Cochrane Library’.
    Met behulp van video’s, oefeningen én een eindopdracht met feedback van onze docent leer je een goede vraag te stellen die in de databank direct gebruikt kan worden!

    Het Prachtige PubMed

    PubMed heeft haar nieuwe lay-out definitief online gezet, wat een verademing! Wil je even weten waar alles nu zit? Volg dan onze webinar met een korte rondleiding door het nieuwe systeem.

    Hulp nodig?

    Op zoek naar een EBP-expert om te helpen met het beoordelen van een publicatie? Vraag om advies bij”Kennis Netwerk Evidence-Based Practice” op LinkedIn!

    Zelf meer leren?

    Heb je nog niet eerder een publicatie beoordeeld op methodologische kwaliteit? Of wil je je kennis weer wat opfrissen? Bij Omni Cura Academy hebben we verschillende e-learnings beschikbaar, zowel over het basisprincipe als de beoordeling van specifieke studiedesigns.